unvollkommenem

Allemand

Forme d’adjectif

unvollkommenem \ˈʊnfɔlˌkɔmənəm\

  1. Datif masculin singulier de la déclinaison forte de unvollkommen.
  2. Datif neutre singulier de la déclinaison forte de unvollkommen.

Prononciation