unvollkommenerem
Allemand
Forme d’adjectif
| Nature | Terme | |
|---|---|---|
| Positif | unvollkommen | |
| Comparatif | unvollkommener | |
| Superlatif | am unvollkommensten | |
| Déclinaisons | ||
unvollkommenerem \ˈʊnfɔlˌkɔmənəʁəm\
- Datif masculin singulier de la déclinaison forte du comparatif de unvollkommen.
- Datif neutre singulier de la déclinaison forte du comparatif de unvollkommen.
Prononciation
- Berlin : écouter « unvollkommenerem [ˈʊnfɔlˌkɔmənəʁəm] »