väittely
Étymologie
- Étymologie manquante ou incomplète. Si vous la connaissez, vous pouvez l’ajouter en cliquant ici.
Nom commun
Déclinaison
| Cas | Singulier | Pluriel |
|---|---|---|
| Nominatif | väittely | väittelyt |
| Génitif | väittelyn | väittelyjen väittelyiden väittelyitten |
| Partitif | väittelyä | väittelyjä väittelyitä |
| Accusatif | väittely [1] väittelyn [2] |
väittelyt |
| Inessif | väittelyssä | väittelyissä |
| Illatif | väittelyyn | väittelyihin |
| Élatif | väittelystä | väittelyistä |
| Adessif | väittelyllä | väittelyillä |
| Allatif | väittelylle | väittelyille |
| Ablatif | väittelyltä | väittelyiltä |
| Essif | väittelynä | väittelyinä |
| Translatif | väittelyksi | väittelyiksi |
| Abessif | väittelyttä | väittelyittä |
| Instructif | — | väittelyin |
| Comitatif | — | väittelyine- [3] |
|
Notes [1] [2] [3]
| ||
| Avec suffixes possessifs |
Singulier | Pluriel |
|---|---|---|
| 1re personne | väittelyni | väittelymme |
| 2e personne | väittelysi | väittelynne |
| 3e personne | väittelynsä | |
väittely \ˈʋæitːely\
- Dispute, controverse.
- Exemple d’utilisation manquant. (Ajouter)
- Débat, discussion.
- Exemple d’utilisation manquant. (Ajouter)
Dérivés
- väittelytaito — art de débattre
Forme de nom commun
väittely \ˈʋæitːely\
- Accusatif II singulier de väittely.