výsměch

Étymologie

Déverbal de vysmát → voir smích.

Nom commun

Cas Singulier Pluriel
Nominatif výsměch výsměchy
Génitif výsměchu výsměchů
Datif výsměchu výsměchům
Accusatif výsměch výsměchy
Vocatif výsměchu výsměchy
Locatif výsměchu výsměších
Instrumental výsměchem výsměchy

výsměch \viːsm̩ɲɛx\ masculin inanimé

  1. Moquerie, raillerie.
    • Exemple d’utilisation manquant. (Ajouter)

Dérivés

Références