veglia
: Veglia
Italien
Étymologie
- Dérivé du verbe vegliare.
Nom commun
| Singulier | Pluriel |
|---|---|
| veglia \'veʎ.ʎa\ |
veglie \'veʎ.ʎe\ |
veglia \ˈveʎ.ʎa\ féminin
Variantes
- vegghia (Toscane)
Dérivés
- veglia funebre (« veillée funèbre »)
Forme d’adjectif
| Singulier | Pluriel | |
|---|---|---|
| Masculin | veglio \'veʎ.ʎo\ |
vegli \'veʎ.ʎi\ |
| Féminin | veglia \'veʎ.ʎa\ |
veglie \'veʎ.ʎe\ |
veglia \ˈveʎ.ʎa\
- Féminin singulier de veglio.
Forme de verbe
| Voir la conjugaison du verbe vegliare | ||
|---|---|---|
| Indicatif | Présent | |
| (lui / lei / egli / ella / esso / essa) veglia | ||
| Impératif | Présent | |
| (3e personne du singulier) veglia | ||
veglia \ˈveʎ.ʎa\
Anagrammes
→ Modifier la liste d’anagrammes
Forme d’adjectif
veglia \Prononciation ?\
- féminin singulier de vegl.
Notes
- Forme et orthographe du dialecte puter.
- Forme et orthographe du dialecte vallader.