veljellinen
Étymologie
- Dérivé de veli (« frère »), avec le suffixe -llinen.
Adjectif
Déclinaison
| Cas | Singulier | Pluriel |
|---|---|---|
| Nominatif | veljellinen | veljelliset |
| Génitif | veljellisen | veljellisten veljellisien |
| Partitif | veljellistä | veljellisiä |
| Accusatif | veljellinen [1] veljellisen [2] |
veljelliset |
| Inessif | veljellisessä | veljellisissä |
| Illatif | veljelliseen | veljellisiin |
| Élatif | veljellisestä | veljellisistä |
| Adessif | veljellisellä | veljellisillä |
| Allatif | veljelliselle | veljellisille |
| Ablatif | veljelliseltä | veljellisiltä |
| Essif | veljellisenä | veljellisinä |
| Translatif | veljelliseksi | veljellisiksi |
| Abessif | veljellisettä | veljellisittä |
| Instructif | — | veljellisin |
| Comitatif | — | veljellisine- [3] |
|
Notes [1] [2] [3]
| ||
| Avec suffixes possessifs |
Singulier | Pluriel |
|---|---|---|
| 1re personne | veljelliseni | veljellisemme |
| 2e personne | veljellisesi | veljellisenne |
| 3e personne | veljellisensä | |
veljellinen \ˈʋeljelːinen\
Dérivés
- veljellisyys — fraternité
Forme d’adjectif
veljellinen \ˈʋeljelːinen\
- Accusatif II singulier de veljellinen.