venau

Étymologie

Du latin venalis, dérivé de venum (« vente »).

Adjectif 1

Singulier Pluriel
venau
\βe.ˈnaw\
venaus
\βe.ˈnaws\

venau \βe.ˈnaw\ masculin et féminin identiques (graphie normalisée)

  1. (Gascon) Vénal.

Adjectif 2

Nombre Singulier Pluriel
Masculin venau
\βe.ˈnaw\
venaus
\βe.ˈnaw\
Féminin venala
\βe.ˈna.lo̞\
venalas
\βe.ˈna.la\

venau \βe.ˈnaw\ (graphie normalisée)

  1. (Limousin) Vénal.

Adjectif 3

Nombre Singulier Pluriel
Masculin venau
\βe.ˈnaw\
venaus
\βe.ˈnaw\
Féminin venala
\βe.ˈna.lo̞\
venalas
\βe.ˈna.lo̞\

venau \βe.ˈnaw\ (graphie normalisée)

  1. (Provençal), (Vivaro-alpin) Vénal.

Variantes dialectales

Références

  • Congrès permanent de la lenga occitana, 20 dictionnaires occitans en ligne, XIX - XX s → consulter cet ouvrage
  • Patric Guilhemjoan, Elisa Harrer Diccionnari Occitan / Francés (Gasconha), 3 tòmes (A-D ISBN 978-2-86866-159-3, E-N ISBN 978-2-86866-160-9, O-Z ISBN 978-2-86866-161-6), Per Noste, 2020
  • Yves Lavalade, Dictionnaire d’usage occitan/français - Limousin-Marche-Périgord, Institut d’Estudis Occitans dau Lemosin, 2010
  • Jòrge Fettuciari, Guiu Martin, Jaume Pietri, Dictionnaire provençal français - Diccionari provençau francés, L'Escomessa, CREO Provença, Edisud, Aix-en-Provence, 2003, ISBN 2-7449-0464-3
  • Andrieu Faure, Assai de diccionari francés-aupenc d’òc, 2009 → Consulter en ligne