venerativus
Latin
Étymologie
Adjectif
| Cas | Singulier | Pluriel | ||||
|---|---|---|---|---|---|---|
| Masculin | Féminin | Neutre | Masculin | Féminin | Neutre | |
| Nominatif | venerativus | venerativă | venerativum | venerativī | venerativae | venerativă |
| Vocatif | venerative | venerativă | venerativum | venerativī | venerativae | venerativă |
| Accusatif | venerativum | venerativăm | venerativum | venerativōs | venerativās | venerativă |
| Génitif | venerativī | venerativae | venerativī | venerativōrŭm | venerativārŭm | venerativōrŭm |
| Datif | venerativō | venerativae | venerativō | venerativīs | venerativīs | venerativīs |
| Ablatif | venerativō | venerativā | venerativō | venerativīs | venerativīs | venerativīs |
venerativus \Prononciation ?\
- Respectueux.
- Exemple d’utilisation manquant. (Ajouter)
Références
- « venerativus », dans Félix Gaffiot, Dictionnaire latin français, Hachette, 1934 → consulter cet ouvrage