verbeno
Espéranto
Étymologie
- Du latin verbena.
Nom commun
| Cas | Singulier | Pluriel |
|---|---|---|
| Nominatif | verbeno \ver.ˈbe.no\ |
verbenoj \ver.ˈbe.noj\ |
| Accusatif | verbenon \ver.ˈbe.non\ |
verbenojn \ver.ˈbe.nojn\ |
verbeno \ver.ˈbe.no\
- Verveine.
La vazon, kie mortas la verben’,
— (Sully Prudhomme, La rompita vazo)
Per ventumilo ies man’ ekfendis;
La bat’ apenaŭ tuŝis ĝin, ĉar jen
Nenia bru’ resone sin etendis.- Le vase où meurt cette verveine
D’un coup d’éventail fut fêlé ;
Le coup dut effleurer à peine :
Aucun bruit ne l’a révélé.
- Le vase où meurt cette verveine
Prononciation
- France (Toulouse) : écouter « verbeno [Prononciation ?] »
Étymologie
- De l’espéranto.
Nom commun
| Singulier | Pluriel |
|---|---|
| verbeno \Prononciation ?\ |
verbeni \Prononciation ?\ |
verbeno \vɛr.ˈbɛ.nɔ\