verecundus

Latin

Étymologie

Dérivé de vereor révérer, craindre »), avec le suffixe -cundus qui est dans fa-cundus, fe-cundus.

Adjectif

Cas Singulier Pluriel
Masculin Féminin Neutre Masculin Féminin Neutre
Nominatif verecundus verecundă verecundum verecundī verecundae verecundă
Vocatif verecunde verecundă verecundum verecundī verecundae verecundă
Accusatif verecundum verecundăm verecundum verecundōs verecundās verecundă
Génitif verecundī verecundae verecundī verecundōrŭm verecundārŭm verecundōrŭm
Datif verecundō verecundae verecundō verecundīs verecundīs verecundīs
Ablatif verecundō verecundā verecundō verecundīs verecundīs verecundīs

verēcundus \we.reːˈkun.dus\ (comparatif : verecundior, superlatif : verecundissimus)

  1. Honteux, retenu, réservé.
    • verecundior in postulando.  (Cicéron, Phil. 14, 5, 11)
      La traduction en français de l’exemple manque. (Ajouter)

Dérivés

Dérivés dans d’autres langues

Références