vespermanĝo
Espéranto
Étymologie
Nom commun
| Cas | Singulier | Pluriel |
|---|---|---|
| Nominatif | vespermanĝo \ves.per.ˈman.d͡ʒo\ |
vespermanĝoj \ves.per.ˈman.d͡ʒoj\ |
| Accusatif | vespermanĝon \ves.per.ˈman.d͡ʒon\ |
vespermanĝojn \ves.per.ˈman.d͡ʒojn\ |
vespermanĝo \ves.per.ˈman.d͡ʒo\
- Dîner (repas du soir), souper.
- (Ekz. §18) post la vespermanĝo niaj fratoj eliris kun la gastoj el sia domo kaj akompanis ilin ĝis ilia domo.
- après le repas du soir, nos frères sortirent de leur maison avec les invités et les accompagnèrent jusqu’à leur maison.
La gaŭla vilaĝo bonvenigas siajn heroojn per kutima entuziasmo kaj solena vespermanĝo...
— (René Goscinny, traduction Nedeljko Korasić, Asteriks kaj Kleopatra, Izvori, 1995, page 49)- Le village gaulois accueille ses héros avec son enthousiasme habituel et un dîner solennel...
- (Ekz. §18) post la vespermanĝo niaj fratoj eliris kun la gastoj el sia domo kaj akompanis ilin ĝis ilia domo.
Apparentés étymologiques
→ voir la catégorie Mots en espéranto comportant la racine vesper et la liste des dérivés de vesper. → voir la catégorie Mots en espéranto comportant la racine manĝ
- manĝi (« manger »)
- manĝo (« repas »)
- manĝado (« action de manger »)
- manĝaĵo (« aliment, mets »)
- manĝanto (« mangeur »)
- manĝebla (« mangeable »)
- manĝeblaĵoj (« comestibles »)
- manĝegi (« dévorer »)
- manĝegema (« gourmand »)
- manĝegulo (« glouton »)
- manĝeti (« grignoter, manger léger »)
- manĝeto (« collation, lunch »)
- manĝejo (« lieu où l’on mange »)
- manĝoĉambro (« salle à manger »)
- manĝujo (« mangeoire »)
- manĝema (« affamé »)
- manĝemulo (« gourmand »)
- manĝigi (« faire manger, nourrir »)
- manĝilo (« couvert »)
- manĝilaro (« service de couverts »)
- malmanĝi (« déféquer, vomir »)
- manĝmeto (« service »)
- krakmanĝi (« croquer »)
- krakmanĝejo (« fast-food »)
- rapidmanĝejo (« fast-food (établissement) »)
- rapidmanĝaĵo (« fast-food (nourriture) »)
- ĉirkaŭmanĝi (« ronger »)
- finmanĝi (« finir (de manger) »)
- formanĝi (« consommer, manger en entier »)
- tramanĝi (« tout manger »)
- primanĝi (« dévorer »)
- satmanĝi (« manger à satiété »)
- matenmanĝi (« petit-déjeuner (v) »)
- matenmanĝo (« petit-déjeuner (n) »)
- frutagmanĝi (« bruncher »)
- tagmanĝi (« déjeuner »)
- tagmanĝo (« repas du midi »)
- postmanĝa (« d'après-manger »)
- postmanĝo (« après-midi »)
- temanĝi (« prendre le thé »)
- temanĝo (« goûter, heure du thé »)
- vespermanĝi (« dîner, souper (v) »)
- noktomanĝi (« souper »)
- noktomanĝo (« souper (repas) »)
- vespermanĝo (« dîner, souper (repas) »)
- almanĝaĵoj (« apéritifs »)
- antaŭmanĝo (« entrée (partie du repas) »)
- antaŭmanĝaĵo (« hors-d’œuvre »)
- ĉefmanĝaĵo (« plat de résistance »)
- postmanĝaĵo (« dessert »)
- intermanĝeto (« casse-croûte, en-cas »)
- abelmanĝulo (« guêpier »)
- bluvanga abelmanĝulo (« guêpier de Madagascar »)
- formikmanĝulo (« fourmilier »)
- hommanĝulo (« anthropophage »)
- insektomanĝulo (« insectivore »)
- ĉiomanĝanta (« omnivore »)
- ungomanĝema (« qui se ronge les ongles »)
- kunmanĝanto (« convive »)
- ladmanĝo (« nourriture en conserve »)
- manĝaĵbutiko (« magasin alimentaire »)
- manĝvagono (« wagon-restaurant »)
- manĝokarto (« menu »)
- manĝskatolo (« gamelle »)
- nemanĝinte (« à jeun »)
- Sankta Manĝo (« saine Cène »)
Prononciation
- \ves.per.ˈman.d͡ʒo\
- Toulouse (France) : écouter « vespermanĝo [Prononciation ?] » (bon niveau)