viihde
Étymologie
- Déverbal de viihtyä « se divertir, se plaire ».
Nom commun
Déclinaison
| Cas | Singulier | Pluriel |
|---|---|---|
| Nominatif | viihde | viihteet |
| Génitif | viihteen | viihteiden viihteitten |
| Partitif | viihdettä | viihteitä |
| Accusatif | viihde [1] viihteen [2] |
viihteet |
| Inessif | viihteessä | viihteissä |
| Illatif | viihteeseen | viihteisiin viihteihin |
| Élatif | viihteestä | viihteistä |
| Adessif | viihteellä | viihteillä |
| Allatif | viihteelle | viihteille |
| Ablatif | viihteeltä | viihteiltä |
| Essif | viihteenä | viihteinä |
| Translatif | viihteeksi | viihteiksi |
| Abessif | viihteettä | viihteittä |
| Instructif | — | viihtein |
| Comitatif | — | viihteine- [3] |
|
Notes [1] [2] [3]
| ||
| Avec suffixes possessifs |
Singulier | Pluriel |
|---|---|---|
| 1re personne | viihteeni | viihteemme |
| 2e personne | viihteesi | viihteenne |
| 3e personne | viihteensä | |
viihde \ˈʋiːç.deʔ\
- Divertissement, distraction, plaisir.
- Exemple d’utilisation manquant. (Ajouter)
- Relaxation, relax.
Taidan vaihtaa viihteelle.
- Je pense que je vais prendre relax.
Dérivés
- ajanviihde
- viihdeohjelma
Forme de nom commun
viihde \ˈʋiːç.deʔ\
- Accusatif II singulier de viihde.