viiruhuitti

Étymologie

Composé de viiru raie ») et de huitti rallidé »).

Nom commun

Déclinaison
Cas Singulier Pluriel
Nominatif viiruhuitti viiruhuitit
Génitif viiruhuitin viiruhuittien
Partitif viiruhuittia viiruhuitteja
Accusatif viiruhuitti[1]
viiruhuitin[2]
viiruhuitit
Inessif viiruhuitissa viiruhuiteissa
Élatif viiruhuitista viiruhuiteista
Illatif viiruhuittiin viiruhuitteihin
Adessif viiruhuitilla viiruhuiteilla
Ablatif viiruhuitilta viiruhuiteilta
Allatif viiruhuitille viiruhuiteille
Essif viiruhuittina viiruhuitteina
Translatif viiruhuitiksi viiruhuiteiksi
Abessif viiruhuititta viiruhuiteitta
Instructif viiruhuitein
Comitatif viiruhuitteine-[3]
Notes [1] [2] [3]

[1]

  • Comme complément d’un infinitif dans une
    phrase positive dont le sujet est la troisième personne
    du singulier sans aucun pronom.
  • Comme complément d’un infinitif dans une
    phrase positive passive.
  • Dans toutes les phrases passives à n’importe
    quel mode.
  • Dans une phrase impérative positive dont le
    sujet est la deuxième personne du singulier, ou la
    première ou deuxième personne du pluriel.

[2]

  • Dans les phrases actives positives aux modes
    indicatif, conditionnel ou potentiel.
  • Dans une phrase impérative positive dont le
    sujet est la troisième personne du singulier ou du
    pluriel.

[3]

  • Un suffixe possessif s’ajoute dans le cas des
    noms communs.
Avec suffixes
possessifs
Singulier Pluriel
1re personne viiruhuittini viiruhuittimme
2e personne viiruhuittisi viiruhuittinne
3e personne viiruhuittinsa

viiruhuitti \ˈʋiːruˌhuitːi\

  1. (Ornithologie) Marouette rayée, oiseau de nom scientifique Aenigmatolimnas marginalis.
    • Exemple d’utilisation manquant. (Ajouter)

Forme de nom commun

viiruhuitti \ˈʋiːruˌhuitːi\

  1. Accusatif II singulier de viiruhuitti.