vikář
Étymologie
- Du latin vicarius.
Nom commun
| Cas | Singulier | Pluriel |
|---|---|---|
| Nominatif | vikář | vikáři |
| Génitif | vikáře | vikářů |
| Datif | vikáři | vikářům |
| Accusatif | vikáře | vikáře |
| Vocatif | vikáři | vikáři |
| Locatif | vikáři | vikářích |
| Instrumental | vikářem | vikáři |
vikář \Prononciation ?\ masculin animé
Hyperonymes
Voir aussi
- vikář sur l’encyclopédie Wikipédia (en tchèque)