vinarius
Latin
Étymologie
- (Adjectif) Dérivé de vinum (« vin »), avec le suffixe -arius.
- (Nom commun) Substantivation de l’adjectif vinarius.
Adjectif
| Cas | Singulier | Pluriel | ||||
|---|---|---|---|---|---|---|
| Masculin | Féminin | Neutre | Masculin | Féminin | Neutre | |
| Nominatif | vinarius | vinariă | vinarium | vinariī | vinariae | vinariă |
| Vocatif | vinarie | vinariă | vinarium | vinariī | vinariae | vinariă |
| Accusatif | vinarium | vinariăm | vinarium | vinariōs | vinariās | vinariă |
| Génitif | vinariī | vinariae | vinariī | vinariōrŭm | vinariārŭm | vinariōrŭm |
| Datif | vinariō | vinariae | vinariō | vinariīs | vinariīs | vinariīs |
| Ablatif | vinariō | vinariā | vinariō | vinariīs | vinariīs | vinariīs |
vinarius \Prononciation ?\ ; première classe
Nom commun
| Cas | Singulier | Pluriel |
|---|---|---|
| Nominatif | vinarĭus | vinariī ou vinarī |
| Vocatif | vinarī | vinariī ou vinarī |
| Accusatif | vinarium | vinariōs |
| Génitif | vinariī ou vinarī |
vinariōrum |
| Datif | vinariō | vinariīs |
| Ablatif | vinariō | vinariīs |
vinarius \Prononciation ?\ masculin 2e déclinaison
Références
- « vinarius », dans Félix Gaffiot, Dictionnaire latin français, Hachette, 1934 → consulter cet ouvrage