wane
Anglais
Étymologie
- Du moyen anglais wānen, du vieil anglais wanian, de l’indo-européen commun *u̯ā- (« ne pas avoir, vide »).
Verbe
| Temps | Forme |
|---|---|
| Infinitif | to wane \weɪn\ |
| Présent simple, 3e pers. sing. |
wanes \weɪnz\ |
| Prétérit | waned \weɪnd\ |
| Participe passé | waned \weɪnd\ |
| Participe présent | waning \ˈweɪ.nɪŋ\ |
| voir conjugaison anglaise | |
wane \weɪn\ intransitif (l’utilisation transitive est archaïque)
Nom commun
| Singulier | Pluriel |
|---|---|
| wane \weɪn\ |
wanes \weɪnz\ |
wane \weɪn\
- (Rare) Diminution.
Dérivés
- on the wane
- wax and wane