winú
Étymologie
- Dérivé du pronom win (« vous »).
Verbe
| Personne | Présent | Passé | Futur |
|---|---|---|---|
| 1re du sing. | winú | winuyú | winutú |
| 2e du sing. | winul | winuyul | winutul |
| 3e du sing. | winur | winuyur | winutur |
| 1re du plur. | winut | winuyut | winutut |
| 2e du plur. | winuc | winuyuc | winutuc |
| 3e du plur. | winud | winuyud | winutud |
| 4e du plur. | winuv | winuyuv | winutuv |
| voir Conjugaison en kotava | |||
Dérivés
Prononciation
- France : écouter « winú [wiˈnu] »
Références
- « winú », dans Kotapedia