wołacz

Étymologie

De wołać appeler ») avec le suffix -acz.

Nom commun

Cas Singulier Pluriel
Nominatif wołacz wołacze
Vocatif wołaczu wołacze
Accusatif wołacz wołacze
Génitif wołaczu wołaczy
Locatif wołaczu wołaczach
Datif wołaczowi wołaczom
Instrumental wołaczem wołaczami

wołacz \ˈvɔwaʧ̑\ masculin

  1. (Grammaire) Vocatif.
    • Wołaczem rzeczownika „Litwa” zaczyna się utwór „Pan Tadeusz”.
      Pan Tadeusz commence par le substantif « Lituanie » au vocatif.

Prononciation

Voir aussi

  • wołacz sur l’encyclopédie Wikipédia (en polonais)