wunderkind

Anglais

Étymologie

De l'allemand Wunderkind, lui-même composé de Wunder (« merveille ») et de Kind (« enfant »).

Nom commun

SingulierPluriel
wunderkind
\ˈvʊn.dɚ.kɪnd\
wunderkinds
\ˈvʊn.dɚ.kɪndz\

wunderkind

  1. Enfant prodige.

Synonymes

Prononciation