wyk

Étymologie

Déverbal de wyknąć[1].

Nom commun

wyk \Prononciation ?\ masculin inanimé

  1. (Désuet) Habitude.

Synonymes

Forme de nom commun

wyk \vɨk\

  1. Génitif pluriel de wyka.

Références

  1. « wyk », dans Aleksander Brückner, Słownik etymologiczny języka polskiego, 1927